Hello World! สวัสดีชาวโลก!!!

สวัสดีเพื่อนชาว wordpress ทุกท่าน

กลับมาแล้ว กลับมาพร้อมกับการ update ประจำสัปดาห์

อาทิตย์ที่ผ่านมานี้เอง ไปออก Booth งานวันอัลไซเมอร์โลก 21 กย.2551 ณ รพ.ราชวิถี

งานนี้ไปช่วยด้วยใจจริง พวกเราในนามของ Thai Otsuka ก็อาสาไปเป็น Sponsor ให้กับงานนี้โดยเฉพาะ

ง่ายๆเลยก็คือเรามีเกมส์สนุกๆ ทั้งหมด 6 บูธให้ลุงป้าตายายที่มาร่วมงานได้เล่นกัน อาธิเช่น กิจกรรมวาดภาพ, การสาน, เต้นรำบำบัด, อโรมาเธอราพี, กิจกรรมทดสอบประสาทสัมผัส และโอลิมปิคผู้สูงอายุ

เมื่อร่วมกิจกรรมเสร็จแล้วก็นำบัตรกิจกรรมที่เข้าร่วมครบทั้ง 6 บูธ มารับแลกของรางวัลที่เรา มีอยู่ 2 รางวัลคือ 1. กระเป๋าผ้า Global Warming Bag และ 2. ปากกาลูกลื่น

Hilight ของงานคือ คุณ “แอน ทองประสม” ซึ่งคุณแอนได้ให้เกียรติร่วมเป็นแขกรับเชิญมาเล่าประสบการณ์โรคอัลไซเมอร์ที่เกิดขึ้นกับคุณยายของเธอให้พวกเราได้รับฟัง

งานนี้ก็มีทั้งผู้ป่วยอัลไซเมอร์ และผู้ดูแลผู้ป่วย ซึ่งอาจจะเป็นญาติหรือคนในบ้านที่มีหน้าที่ดูแลผู้ป่วย มาร่วมรับฟังวิธีการดูแลและการอยู่ร่วมกับผู้ป่วย ซึ่งงานนี้นอกจากจะได้ความรู้แล้วยังได้รับบุญกุศลกันไปด้วยนะ

งานนี้อิ่มบุญกันถ้วนหน้าค่ะ J

บรรยากาศภายในห้องประชุม

อ.ผู้เชี่ยวชาญโรคระบบประสาทและ Alzheimer

คุณ “แอน ทองประสม” มาเล่าเรื่องแลกเปลี่ยนประสบการณ์และความคิดเห็นกับผู้ป่วย

แอน ทองประสม ถามผู่ป่วยในห้องประชุมว่า “ไม่ทราบว่าคุณลุงคุณป้าพอจะจำผลงานของแอนได้บ้างหรือเปล่าคะ?”

มียายคนนึงลุกขึ้นตอบว่า”จำได้สิหนู นางเอกเรื่องจำเลยรักไง” ……… ฮา…..

น้องๆทีมงานของเรา น้องกล้วย และน้องเบญ สวยมั้ยล่ะ? (ยังงี้เค้าเรียก สวยและจิตใจดีไง) อิอิ

แจกแหลกเลยคร้าบบ

เร่เข้ามา ลุงป้า ตายาย วันนี้อยากแจกมากมาย อยากให้ได้กันไปทุกคนคร้าบบบ J

 

 

 

ป้าคนนี้ดีใจใหญ่เลย สังเกตได้จากสีหน้าและรอยยิ้มหลังจากได้รางวัลเป็นถุงผ้าลดโลกร้อน

ป้าคนนี้ดีใจใหญ่เลย สังเกตได้จากสีหน้าและรอยยิ้มหลังจากได้รางวัลเป็นถุงผ้าลดโลกร้อน

เห็นผู้ป่วยบางคนก็มาคนเดียว เดินหันซ้ายหันขวา…แบบไม่รู้จะถามใคร เราเลยอาสาเข้าไปถามซะเลย

“คุณยาย/คุณตา มาคนเดียวเหรอคะ?”

 ยาย/ตาบอก “มาคนเดียวจ้ะหนู”

“มีอะไรให้หนูช่วยมั้ยคะ?”

“เอ้อ…ไอ้บัตรนี้มีไว้ทำอะไรล่ะหนู? เกมส์นี้เล่นยังไง? ต้องทำยังไงถึงจะเข้าไปเล่นได้ล่ะ?” นู่น นี่ นั่น…ฯลฯ… คือมาแบบฉายเดี่ยวกันเลย ไอ้เราก็!!! ??? เกิดคำถามขึ้นในใจว่า แล้วลูกๆหลานๆของคุณยาย/คุณตาหายไปไหนกันหมด ทำไมถึงได้ปล่อยให้ท่านมาลำพังแบบนี้ รู้ทั้งรู้นะว่าท่านก็ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ น่าจะมาช่วยดูแลอยู่เป็นเพื่อนให้อุ่นใจก็ยังดี เฮ้อ…ก็ได้แต่ถอนใจ และช่วยเหลือกันไปจนถึงที่สุด

ถ้าใครสักคนที่มีญาติป่วยเป็นอัลไซเมอร์แล้วบังเออิญเข้ามาอ่านใน Blog นี้ เราอยากจะขอบอกว่า…

คุณต้องมาเห็นตอนที่เค้าเดินเข้างานมาคนเดียว นี่งฟังหมอบรรยายโดยที่ไม่มีลูกหลานอยู่ข้างกายสักคน

คุณต้องมาเห็นตอนที่เค้านั่งทานข้าวคนเดียว โดยที่ไม่มีลูกหลานคอยดูแลเรื่องอาหารการกิน

คุณต้องมาเห็นตอนที่เค้าขอความช่วยเหลือจากเราเรื่องต่างๆ ถามหาห้องน้ำ, น้ำดื่ม เรื่องอาหาร ตลอดจนเรื่องของรถเมล์ว่าจะนั่งรถสายไหนกลับบ้านได้บ้าง

และ…คุณต้องมาเห็นตอนที่เค้าเข้าร่วมกิจกรรม เต้นรำบำบัด, สานปลาตะเพียน, วาดรูประบายสี ด้วยสีหน้าอันเปี่ยมสุข

อย่าเพียงแต่มองพวกเค้าเป็นแค่ผู้ป่วยอัลไซเมอร์หลงๆลืมๆ หรือมองแค่ว่าเค้าเหล่านั้นเป็นเพียงคนแก่ธรรมดาๆคนหนึ่ง ซึ่งต้องพูดซ้ำๆกันหลายๆครั้งถึงจะเข้าใจตรงกัน อยากให้สังคมช่วยเหลือซึ่งกันและกันให้มากๆ มิใช่คิดเพียงแค่ว่า มันเป็นหน้าที่ของใคร…คนใดคนหนึ่งเท่านั้น…

เพราะเราทุกคนคือพี่น้องกัน เลือดสีเดียวกัน นั่นคือสีธงชาติไทยนั่นเอง

ลองมองย้อนกลับไปบ้าง…หากวันหนึ่งคุณต้องป่วยด้วยโรคนี้แล้วไม่มีคนคอยดูแล คุณจะทำอย่างไร?

อยากเห็นคนไทยรักกันค่ะ J

สวัสดีผู้มาเยือนทุกทั่น…

อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ผู้เขียนมีความสุขมากมายมาฝาก

เริ่มจากวันเสาร์…

ไปดูหนังกับน้องๆที่ทำงาน ไปกัน 5 ชีวิต หนังที่ไปดูคือ The Mummy 3 ซึ่งเราก็ดูเป็นรอบที่ 2 แล้วเช่นกัน เนื่องจากว่าน้องๆเรียกร้องว่าอยากดู Wall-E แต่รอบที่จะดูกันดันไม่เอื้ออำนวย เพราะต่างคนต่างต้องแยกย้ายกันไปทำกิจกรรมช่วงบ่าย เลยมาลงเอยที่เรื่องนี้แทน (ปล. ดูฟรีครับพี่น้อง-อภินันทนาการจากเจ๊ฝน รองผู้จัดการโรงหนังผู้น่ารักของเรานั่นเอง…

วันอาทิตย์…

ไปดู Concert “ร้าย รัก กัด จิก” by  Parn ปาน ธนพร แวกประยูร บัตรนั้นทั่นได้แต่ใดมา?…คำตอบก็คือได้มาฟรีๆอีกเช่นกัน อภินันทนาการจากเพื่อน Mink เลขาผู้น่ารักแห่ง RS Public Company นั่นเอง (มิ้งค์..ชั้นรักแกว่ะเพื่อน!) ถ้ามิ้งค์มันรู้ มันคงบอก “แกมารักชั้นกะอีตอนได้ของฟรีเนี่ยนะ นังเพื่อนบ้า!)”ฮ่าๆๆๆ เอาน่าเพื่อน..เดี๋ยวเราเลี้ยงหนังฟรีเป็นการแลกเปลี่ยนละกันนะแก

บรรยากาศหน้างาน ณ Paragon Hall 3

เจอแล้วเพื่อนรัก (หล่อนคนนี้แหละ นายกสมาคมเลขาหน้าตาดีแห่งประเทศไทย 555)

นายกสมาคมเลขาหน้าตาดี vs. รองนายกสมาคมฯ กับคุณน้องสาวตัวดี

เย้…ได้แย้วๆ ตั๋ว concert!!!

กับพี่ชมพู ฟรุ๊ตตี้ รองประธานฯ RS ผู้ชายคนนี้แหละที่เขียนเพลงให้กับปานและดังมาแล้วหลายต่อหลายเพลง ผู้ชายคนนี้แหละที่ปั้น Four+Mod และ Girlry Berry ให้ดังเปรี้ยงปร้างมาแล้ว (ขอบอกว่าพี่แก Friendly มั่กๆ)

เย้ๆๆๆ พี่เค้ารับพวกเราเข้าวงการแล้ว เยส!

เอ่อ…พี่ชมพูคะ ช่วยปั้นหนูกะนังนี่ให้ดังสะทีได้มั้ยคะ?

ส่วนภาพบรรยากาศภายในงาน ไม่สามารถบันทึกภาพนิ่งมาฝากได้ เนื่องจากมึดมาก เลยได้แต่แอบอัด Clip เอาไว้บ้างในบาง Shot

Guest ในงานนี้ได้แก่ โหน่ง วสันต์ อุตมะโยธิน, อ้น ศรีพรรณ, พี่เอ๋ นรินทร ณ บางช้าง, ชมพู่ อารยา เอฮาเกด และ หนุ่มหล่อล่ำ ดำ เฟิร์ม น๊อต วรฤทธิ์ เฟื่องอารมณ์

ทุกเพลงของพี่ปาน โดน..โดน…โดน…แล้วก็โดน เพลงเยอะมาก ไม่อาจสาธยายได้หมด เอาเป็นว่า ของเค้าดีจริงๆฮะท่าน ถูกใจทั้งคนอกหัก รักคุด โดนทิ้งโดนขว้าง โดนแย่งโดนยื้อ

เนื้อหาของเพลงก็มีทั้งรักบนความเข้าใจ รักจากความผิดหวัง เสียอกเสียใจ เสียน้ำตา เสียทุกสิ่งทุกอย่าง บางเพลงก็แรงเสียจนคนฟังอินตามไปด้วยก็มี อย่างเพลง “เบอร์นี้ ไม่มีคนของเธอ” มีท่อนหนึ่งของเพลงที่ร้องว่า ‘จำไว้…หากไม่มีใครตาย อย่าโทร’โอ้ว..แรงจริงๆครับพี่น้อง

สรุปแล้วมุมมองแห่งเพลงรักของปาน พี่แกบอกว่า ‘ความรักเป็นสิ่งที่งดงาม เราต้องรู้จักที่จะรัก และใช้ความรักให้เป็น อย่าให้ความรักมาใช้เรา’

Concert จบประมาณ 5 ทุ่ม 15 นาที ได้เวลากลับบ้านนนอน ช่างเป็นอาทิตย์ที่ Happy จริงๆเชียว

ปล. ขอบคุณ มิ้งค์กี้ เพื่อนที่แสนดีของฉัน ที่ทำให้เราได้เสพความสุขจากดนตรีอย่างเต็มอิ่มในครั้งนี้ Thanks a lot my best friend ^_^

 (อาทิตย์นี้โชคดีจริงจริ๊ง..มีแต่ของฟรีมาประเคนให้ ว่ะฮ่ะฮ่า)

 

 

Song : Hello world

Artist : Saddle Club

Hello world, this is me
Life should be… fun for everyone

Life is easy if you wear a smile
Just be yourself don’t ever change your style
You are you, I am me, we’ll be free

Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
This is me

Come on Baby, don’t be afraid
Come on Baby, It’s not too late
Say you do, won’t you open up the door and let me in

Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
Life should be, fun for everyone

Every now and then I’m insecure
Let me show you life can be so pure
Seize the day, wear a big happy smile upon your face

Look into my eyes and tell me straight
For you I’ll make the whole world wait
Let me know, if it’s so, let it show

Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
This is me

Come on Baby, don’t be afraid
Come on Baby, It’s not too late
Say you do, won’t you open up the door and let me in
———————————–

สวัสดีชาวโลก!!!

หลังจากที่ได้กระทำการแอบอ่าน blog ชาวบ้านมานานนับปี ก็ตระหนักอยู่ในจิตคิดอยู่ในใจแล้วว่า สมควรแก่เวลาแล้วที่ข้าพเจ้านั้นจะทำการเปิด blog เป็นของตัวเองซะที แบบว่ามือใหม่ ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนๆชาว wordpress ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

เอ้า…มัวแต่พูดพล่ำไปไย? ขอเชิญทุกท่านร่วมทำบุญขึ้นบ้านใหม่โดยพร้อมเพรียงกันได้แล้วเจ้าค่ะ ^-^

บ้านเรา…แสนสุขใจ…

นิมนต์ค่ะหลวงพ่อ

อามะ ภันเต  สา…ธุ!

เจิมเพื่อความเป็นศิริมงคล

 Home Sweet  Home…ลั้น ลา…

เปิดบ้านใหม่ เพื่อนก็ยังไม่มี!!! ยังไงก็ฝากคุณน้องสาวตัวดี (Nubalm) ช่วยกระจายข่าวให้ด้วยละกันนะ

หมายเหตุ : ขออภัยที่เจ้าภาพไม่สามารถมาเชิญทุกท่านด้วยตัวเองได้  อาหารก็ไม่มีเลี้ยง… ติดไว้ก่อนละกันนะ (ฮ่ะๆๆ) 

ปล. ขอขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมางานบุญครั้งนี้