Filed under: ขำขันวันละนิด
สวัสดีครับ ท่านผู้ชม J
วันนี้จะมาเล่าเรื่องขำๆ ของเด็กคนนึงให้ฟังนะ (เผาเด็กซะงั้น)
เรื่องก็มีอยู่ว่า เจ้าของ Blog มีหลานชายชื่อ “เจ้าโชกุน” (ใครที่เคยอ่าน Blog น้อง Nubalm มาแล้วน่าจะคุ้นเคยกันดี) อันที่จริงแล้วเด็กคนนี้ก็ไม่ใช่ญาติของเราหรอก ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย เป็นหลานของเพื่อนเจ้าบาล์ม (ชื่อนังโบ) แต่เด็กคนนี้มีอะไรพิเศษที่ดึงดูดเราให้รักแบบโงหัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว ความพิเศษและความน่ารักที่ว่านั่นก็คือ…
1. โชกุนเป็นเด็กผู้ชาย แต่หล่อนสนใจเรื่องสวยๆงามๆเอามาก
2. หล่อนชอบผู้หญิงใส่ต่างหู ถึงแม้คุณจะไม่สวยก็ตาม แต่ถ้าหากคุณใส่ต่างหูแล้วลองถามเค้าดูว่าคุณสวยมั้ย เค้าจะตอบทันทีว่า “สวยคับ”
3. คุณเธอชอบรองเท้าส้นสูงมาก เวลาไปหาที่บ้านแล้วเห็นรองเท้าเราก็จะเข้ามาหยิบๆจับๆอยู่นั่นล่ะ แล้วจะขอลองใส่เดินเล่น เวลาม่ามาเห็นเข้าก็จะตกใจ เพราะม่าจะดุและห้ามไม่ให้ใส่
4. ชอบดูนางแบบเวลาเดินแบบชุดแฟชั่น ดูแล้วก็จะเดินเขย่งตาม ประหนึ่งว่าชั้นก็ใส่ส้นสูงนะยะ
5. เป็นเด็กที่เต้นเก่งมาก ชอบเต้นเอโรบิกทุกๆเย็นหลังเลิกเรียน จนตอนนี้กลายเป็นนักเต้นรุ่นเยาว์ขวัญใจป้าๆแถวนั้นไปเรียบร้อยแล้ว
ฯลฯ พอและ เดี๋ยวจะมากความ เข้าเรื่องกันดีกว่า
เมื่อไม่กีวันที่ผ่านมาสบโอกาส หลังจากจากที่ได้รับคำตัดพ้อมาจากเจ้าตัวดีเวลาใครถามว่า “อาบีบหายไปไหน?” เจ้าตัวแสบก็จะตอบว่า “อาบีบตายไปแล้วมั้ง???” (เค้าออกเสียงชื่อเราว่า “บีท” ไม่ได้ เลยออกมาเป็น “บีบ” ซะงั้น โดนหลานบีบเลยตู) ดูนังหลานบังเกิดเกล้าตอบไปได้…หลังเลิกงานเลยแวะไปเยี่ยมหลานชายตัวแสบที่บ้านเจ้าหล่อนซะเลย ก่อนไปแวะซื้อขนมกะกับข้าวไปฝากหลานกะม่า 18.00 น. นังอากะหลานก็พากันไปเต้นซะ 1 ชม. (หลานเต้นค่ะ อาไม่เต้น) กลับมาก็พากันอาบน้ำ , ป้อนข้าวให้หลาน เสร้จแล้วเราก็มานั่งกินข้าวกับม่า ระหว่างนั้นก็สอนการบ้านหลาน ไปด้วย
โชกุนเอาการบ้านมาให้ดู แล้วเรื่องขำขันก็เริ่มขึ้น…
โชกุน : อาบีบ พี่กุนจะทำการบ้านแล้วนะ วันนี้คุณครูให้การบ้านมาด้วย
อาบีบ : เหรอคับ วันนี้คุณครูให้การบ้านอะไรล่ะลูก?
โชกุน : วันนี้คุณครูให้เขียนเลข 3 พี่กุนเก่งมั้ย?เขียนถึงเลข 3 แล้วนะ
อาบีบ : โห! พี่กุนเก่งจัง เขียนสวยๆนะลูก คุณครูจะได้ให้ 5 ดาว
โชกุน : คับ
———————–
เวลาผ่านไป 10 นาที เจ้าหนูโชกุนก็เขียนเลข 3 ตามเส้นประไปได้ 1 บรรทัด ตัวหนังสือสวยมาก ลายเส้นดูดี และเห็นแล้วว่ากำลังจะขึ้นบรรทัดที่ 2
———————–
ผ่านไปอีก 15 นาที โชกุนของเราก็เขียนมาได้ครึ่งหนึ่งของบรรทัดที่ 2 แล้ว ช่วงนี้เริ่มสังเกตได้ว่าสีหน้าเริ่มจะไม่ค่อยสู้ดีเหมือนบรรทัดแรก ตัวหนังสือเริ่มบิดๆเบี้ยวๆ เขียนแล้วลบบ่อยขึ้นจนเศษยางลบเต็มสมุดไปหมด เห็นท่าไม่ค่อยดี เราเลยพูดให้กำลังใจหลานว่า
อาบีบ : โชกุนตั้งใจเขียนสวยๆนะลูก ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวอาพาไปซื้อปีโป้นะคับ
โชกุน : ……………………….
———————–
ผ่านไปอีกราวๆ 20 นาที คราวนี้ได้ยินเสียงม่าดุหลานว่า…
ม่า : โชกุนหนูทำอะไรนะลูก? ขีดหนังสือทำไมเลอะเทอะไปหมดแล้ว เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวแม่จะตีให้……..ฯลฯ (หลังจากนั้นม่าก็บ่นๆๆๆ…)
เราหันไปดูเห็นเจ้าหลานชายกำลังเอาดินสอขีดเต็มหน้ากระดาษไปหมด จากเลข 3 กลายเป็นเลขอะไรบ้างก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเค้าคงโมโห ร้องไห้…แล้วก็พูดว่า…
โชกุน : ไม่ทำแม่งแล้ว! ฮือๆ อาบีบ…หนูเขียนเลข 3 ไม่ได้ โฮ….
ไอ้เราก็ทั้งปลอบทั้งขำหลานไปด้วย เด็กหนอเด็ก ความอดทนเจ้ายังมีขีดจำกัด คิดอะไรก็แสดงออกมาอย่างนั้น ช่างเป็นเรื่องขำขันที่นึกถึงทีไรก็อมยิ้มไปด้วยทุกที…
แล้วคุณล่ะ! ตอนคุณยังเด็ก เคยเป็นแบบนี้บ้างหรือเปล่า??? J
Filed under: ยินดีด้วยนะ
ยินดีด้วยนะ
Congratulation on your success!!!
ขอแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่แห่งรั้วมหาวิทยาลัยศิลปากร
อันได้แก่…
น้องหนูเล็ก
น้องอ๊อด
น้องเปียว
……………………..
วันนั้นถึงแม้อากาศจะไม่ค่อยเป็นใจ…แต่…
น้องๆก็เต็มใจที่จะเป็นนายแบบ และ นางแบบให้กับตากล้องมือใหม่อย่างพี่
ขอบคุณน้องๆที่มาเป็นเหยื่อให้พี่…อิอิ 
ขอให้น้องทั้ง 3 คน เป็นเภสัชกรที่ดี มีจรรยาบรรณ
และประสบความสำเร็จในทุกๆสิ่งที่น้องๆคาดหวังไว้
พี่ก็คงทำให้น้องได้แค่นี้นะคะ
ยินดีด้วยค่ะ ^ _ ^
Filed under: เรื่องเล่าวันนี้
Song : Hello world
Artist : Saddle Club
Hello world, this is me
Life should be… fun for everyone
Life is easy if you wear a smile
Just be yourself don’t ever change your style
You are you, I am me, we’ll be free
Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
This is me
Come on Baby, don’t be afraid
Come on Baby, It’s not too late
Say you do, won’t you open up the door and let me in
Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
Life should be, fun for everyone
Every now and then I’m insecure
Let me show you life can be so pure
Seize the day, wear a big happy smile upon your face
Look into my eyes and tell me straight
For you I’ll make the whole world wait
Let me know, if it’s so, let it show
Hello world, this is me
Life should be, fun for everyone
Hello world, come and see
This is me
Come on Baby, don’t be afraid
Come on Baby, It’s not too late
Say you do, won’t you open up the door and let me in
———————————–
สวัสดีชาวโลก!!!
หลังจากที่ได้กระทำการแอบอ่าน blog ชาวบ้านมานานนับปี ก็ตระหนักอยู่ในจิตคิดอยู่ในใจแล้วว่า สมควรแก่เวลาแล้วที่ข้าพเจ้านั้นจะทำการเปิด blog เป็นของตัวเองซะที แบบว่ามือใหม่ ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนๆชาว wordpress ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
เอ้า…มัวแต่พูดพล่ำไปไย? ขอเชิญทุกท่านร่วมทำบุญขึ้นบ้านใหม่โดยพร้อมเพรียงกันได้แล้วเจ้าค่ะ ^-^
บ้านเรา…แสนสุขใจ…
นิมนต์ค่ะหลวงพ่อ
อามะ ภันเต สา…ธุ!
เจิมเพื่อความเป็นศิริมงคล
Home Sweet Home…ลั้น ลา…
เปิดบ้านใหม่ เพื่อนก็ยังไม่มี!!! ยังไงก็ฝากคุณน้องสาวตัวดี (Nubalm) ช่วยกระจายข่าวให้ด้วยละกันนะ
หมายเหตุ : ขออภัยที่เจ้าภาพไม่สามารถมาเชิญทุกท่านด้วยตัวเองได้ อาหารก็ไม่มีเลี้ยง… ติดไว้ก่อนละกันนะ (ฮ่ะๆๆ)
ปล. ขอขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมางานบุญครั้งนี้
